2010 January | DMG Books

บทความพิเศษ: เกิดมาทำไม มาได้อย่างไร (นพ.คงศักดิ์ ตันไพจิตร)

Posted by DMG Books in ห้องข่าว on 25/01/2010

สนใจฟัง บรรยายพิเศษฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย
ณ หอประชุมพุทธคยา สนพ.ดีเอ็มจี อาคารอัมรินทร์พลาซ่า ชั้น 22 (โทร 02 685 2255)
วันพฤหัสบดีที่ 28 มกราคม 2553 เวลา 18.00-21.00 น.

คนเราทุกคนมักจะสงสัยว่า เราเกิดมาทำไม หรือจุดมุ่งหมายของชีวิตคืออะไร บ้างก็อยากทราบว่า เรามาจากไหน มาได้อย่างไร มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร บ้างก็ได้แต่เพียงหมกมุ่นดิ้นรนขวนขวายอยู่กับการดำเนินชีวิตประจำ วัน วางแผนขั้นต่อไปว่า วันนี้ พรุ่งนี้จะทำอย่างไร ต้องทำอะไร จัดการกับชีวิตอย่างไรเพื่อให้ตนเองและครอบครัวอยู่รอด สุดแล้วแต่โอกาสหรือสถานการณ์จะแปรเปลี่ยนไปในทางใด จะเอื้ออำนวยผลต่อชีวิตอย่างไร

ในด้านรูปธรรมนั้นมีคำตอบให้ทราบอยู่แล้วว่า เราเกิดมาจากการที่พ่อแม่ให้กำเนิดเรามา พรั่งพร้อมด้วยสารพันธุกรรมจากท่านทั้งสองที่จะช่วยให้เราสามารถอยู่รอดในโลกนี้ได้ แต่ท่านก็ยังต้องพยายามประคบประหงมเราเป็นระยะเวลา 15 -20 ปีขึ้นไป ซึ่งนานกว่าสัตว์อื่นๆมาก เพื่อเปิดโอกาสให้สมองของเราเติบโตเต็มที่และพร่ำอบรมสั่งสอนให้รู้ทันคน ส่งเสียให้เรียนรู้ศิลปะวิชาชีพ ให้เราสามารถประกอบอาชีพดำรงชีวิตอยู่ได้โดยลำพังเป็นอิสระ ไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่นหรือท่านเองในภายภาคหน้า เพราะท่านเองก็ต้องอำลาจากโลกนี้ไปไม่ช้าก็เร็ว

ส่วนในด้านนามธรรมนั้น เป็นปัญหาที่ขบคิดกันมานมนานด้วยคำถามต่างๆ แม้แต่ไอสไตน์ซึ่งเป็นจอมปราชญ์แห่งโลกวิทยาศาสตร์ในยุคปัจจุบันก็ยังฉงนและขบปัญหาไม่แตก ด้วยเห็นว่า “เป็นเรื่องน่าแปลกสำหรับสถานภาพของมนุษย์เราในโลกนี้ ที่เรามาอยู่ ณ ที่นี้โดยไม่ได้สมัครใจที่มาเองและก็ไม่ได้รับคำเชื้อเชิญให้มาด้วย มาพำนักอาศัยอยู่ชั่วระยะเวลาเพียงสั้นๆในโลกนี้ และเพื่อจุดประสงค์อะไรก็ไม่รู้แน่”

มนุษย์ปัจจุบัน (โฮโมเซเปียน หรือ Homo sapiens) ได้วิวัฒนาการแตกตัวออกมาจากต้นตระกูลร่วมกับลิงเมื่อกว่า 5-6 ล้านปีมาแล้ว และต่อมาแตกแขนงแยกจากต้นตระกูลร่วมกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธอล (Neanderthals) คือ มนุษย์โฮโมอีเรคตัส (Homo erectus) เมื่อ 1.2 ล้านปีมาแล้ว ซึ่งมนุษย์นีแอนเดอร์ธอล และมนุษย์ปัจจุบันทั้งคู่นั้นสามารถประดิษฐ์อาวุธจากหินให้เป็นหัวหอกเพื่อใช้เป็นเครื่องมือล่าสัตว์ได้ แต่ต่อมาเมื่อประมาณ 3 แสนปีเศษมาแล้ว มนุษย์ปัจจุบันสามารถดัดแปลงหินให้มีรูปร่างและขนาดต่างๆหรือใช้กระดูกสัตว์มาทำเป็นอาวุธล่าสัตว์ เช่น หัวธนู หรือใช้เป็นอุปกรณ์หาอาหารประเภทต่างๆได้หลากหลาย เช่นใช้แซะหอย เป็นต้น

มนุษย์ปัจจุบัน มีสมองขนาดใหญ่กว่าสัตว์อื่นๆในโลกนี้ จึงมีความชาญฉลาดสามารถปรับเปลี่ยนไปตามความแปรปรวนของธรรมชาติได้อย่างมาก นอกจากนี้ มนุษย์ยังเป็นสัตว์ที่อยู่ร่วมเป็นสังคม ออกล่าสัตว์ด้วยกัน ปกป้องซึ่งกันและกัน คอยช่วยเหลือกัน มีการสื่อสาสน์ติดต่อกัน ทั้งในด้านสังคม ประเพณีนิยม และภาษา ตลอดถึง ถ่ายทอดความรู้จนเกิดวิวัฒนาการเพิ่มพูนภูมิปัญญาขึ้นอย่างมากมายมหาศาล จนมาถึงยุคนิวเคลียร์ในปัจจุบัน และยังคงมีวิวัฒนาการต่อไปเรื่อยๆ สามารถเข้าใจแก้ปัญหาและเอาชนะหรือรู้จักหลบหลีกภัยธรรมชาติต่างๆได้ ดังนั้นมนุษย์ปัจจุบันจึงประสบความสำเร็จอย่างสูง สามารถแผ่ขยายเผ่าพันธุ์จากเดิมซึ่งเกือบสูญพันธุ์ไป สันนิษฐานกันว่า แต่เดิมมีมนุษย์ปัจจุบันยุคแรกเพียงแค่ 600 คนในทวีปอาฟริกา แต่ถูกบีบบังคับด้วยภัยธรรมชาติในยุคน้ำแข็งที่แผ่ขยายลงมา ทำให้แห้งแล้งขาดอาหาร ต้องอพยพออกมาจากทวีปอาฟริกาเมื่อประมาณ 75,000 – 120,000 ปีก่อน ขยายเผ่าพันธุ์ไปในทวีปต่างๆ จนกลายมาเป็นประชากรโลกกว่า 6 พันล้านคนในปัจจุบัน ครอบครองโลกได้สำเร็จและกำลังทำลายล้างโลกกันอยู่ในปัจจุบัน ในขณะที่ญาติเดิมๆของเรา คือมนุษย์นีแอนเดอร์ธอลได้สูญพันธุ์ไปจากโลกเมื่อ 28,000

ปีมาแล้ว เพราะไม่สามารถปรับเปลี่ยนตนเองต่อธรรมชาติที่แปรปรวนได้สำเร็จ ส่วนลิงชิมแปนซีแม้รอดมาได้ แต่ยังเพียงแค่รู้จักใช้ฟางล้วงรูปลวกเอาปลวกมากินเท่านั้น

มนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์เมื่อเผชิญภัยธรรมชาติซึ่งมีพลังอานุภาพมาก และตนไม่เข้าใจ ย่อมเกิดความกลัวอย่างมาก จึงอาศัยภูเขา ลำน้ำ ไฟ ลม ต้นไม้ เป็นที่พึ่ง มีการอุปโลกน์ขึ้นมานับถือเป็นเทพเจ้าหรือพระเจ้าต่างๆมากมาย และต่อมาได้วิวัฒนาการเป็นศาสนาต่างๆขึ้น จากพหุเทวนิยม เป็นเอกเทวนิยม และอเทวนิยม เป็นต้น แม้กระทั่งมนุษย์สามารถอุปโลกน์ตนเองให้สูงขึ้นอีกเป็นเทพเจ้าหรือส่วนหนึ่งของพระเจ้า กระนั้นก็ดี ตัวพระเจ้าเองเช่น ซีอุสซึ่งเป็นราชันแห่งเทพเจ้าของกรีกขึ้นมาครองตำแหน่งนี้ได้เพราะฆ่าพ่อของตน เช่นเดียวกับที่พ่อเคยฆ่าปู่มาแล้ว แสดงให้เห็นถึงรากเหง้าแห่งความโลภ ความโกรธ และความหลงที่ติดตามมนุษยชาติมาตลอดทุกยุคทุกสมัยในทุกระดับ ความเป็นเทพเจ้าหรือพระเจ้าไม่อาจลบล้างสิ่งเหล่านี้ได้ บางครั้งกลับรุนแรงมากขึ้นกว่าธรรมดาอีกหลายสิบเท่า

มนุษย์เป็นสัตว์ที่ฉลาดกว่าสัตว์อื่นๆ สามารถล่วงรู้ถึงจิตใจและความคิดของตนเองได้ นอกเหนือไปจากที่สามารถรู้จักเงาของตนเองในกระจกได้ สามารถเห็นความจริงว่า โลกนี้ไม่ใช่โลกที่สมบูรณ์เปี่ยมไปด้วยความสุขตลอดกาลนาน ด้วยแปรเปลี่ยนไปตามกฎไตรลักษณ์หรือสามัญลักษณะ ไม่เที่ยง ไม่อาจคงทนสภาพเดิมไว้ได้ ไม่อาจบังคับบัญชามันได้ ทำให้มนุษยชาติพยายามดิ้นรนคิดค้นหาคำตอบในรูปแบบต่างๆมาอธิบาย หรือแก้ปัญหาปรับเปลี่ยนให้ชีวิตนี้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์เป็นสุขนิรันดร เกิดความเชื่อ ลัทธิ ศาสนาต่างๆขึ้นมาเป็นระบบรองรับ

ศาสนาต่างๆล้วนมีคำตอบต่อชีวิตต่างๆกันไป เช่น คริสต์ศาสนาสอนว่า คนเราเกิดมามีบาป ต้องมีการไถ่บาปต่อพระผู้เป็นเจ้า โดยมีพระเยซูเป็นผู้ไถ่บาปให้ หากยอมรับพระองค์ว่าเป็นพระบุตรและตัวแทนของพระเจ้า จะสามารถล้างบาปและได้ขึ้นไปเกิดบนสรวงสวรรค์อยู่กับพระเจ้า บางศาสนา ก็สอนให้พลีชีพเพื่อปกป้องและเผยแพร่คำสอนของพระศาสดาในลัทธิของตน กลายเป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา หากตายไป จะได้ไปเกิดอยู่บนสรวงสวรรค์มีนางฟ้าห้อมล้อมมากมาย เป็นต้น

จากการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงค้นพบความจริงอย่างยิ่งในธรรมชาติที่แท้จริงของชีวิตว่า ชีวิตนี้ไม่สมบูรณ์ เป็นทุกข์ เพราะความทะยานอยากเป็นเหตุ ส่ายแส่หาจุดมุ่งหมายหรือผลในรูปแบบต่างๆ เช่น ความอยากในกามคุณ (กามตัณหา) ความอยากมีอยากเป็น (ภวตัณหา) ความไม่อยากมีไม่อยากเป็น (วิภวตัณหา) เป็นต้น ทั้งๆที่เกิดมาเพื่อใช้กรรม แต่กลับสร้างพอกพูนเพิ่มกรรมใส่ตนให้มากขึ้น ยึดติดในโลกธรรม หรือ หมกมุ่นใน กิน กาม เกียรติ พระพุทธองค์ได้ทรงตรัสว่า การเกิดเป็นมนุษย์เป็นสิ่งประเสริฐ และการได้พบพระพุทธศาสนาเป็นสิ่งที่ไปได้ยาก และโอกาสที่จะได้ปฏิบัติธรรมด้วยนั้นยากยิ่งนัก ทรงมีเมตตาชี้ให้เห็นว่าธรรมนั้นเกิดจากเหตุ ทรงแสดงซึ่งเหตุและความดับแห่งธรรมนั้น ทรงสอนให้มวลมนุษย์ดำรงชีวิตด้วยศีล สมาธิ ปัญญา ทรงบัญญัติสติปัฏฐานสี่ให้เป็นหลักปฏิบัติต่อชีวิต ซึ่งทุกชีวิตสามารถนำไปปฏิบัติดำเนินตามได้ เพื่อความล่วงพ้นจากทุกข์ได้โดยสิ้นเชิงซึ่งถือว่าเป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดแห่งชีวิต ด้วยกระทำกิจที่พึงกระทำให้เสร็จสิ้นแล้ว ไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฎอีกต่อไป

No Comments