May 282013
 

อย่าปล่อยโอกาสให้กิเลสเข้าย่ำยีหัวใจ ความเพียรไม่ต้องใช้เวลาเยอะ แต่ต้องทำสม่ำเสมอที่มีโอกาส

[youtube]http://youtu.be/bBz1w4BQZ2k[/youtube]

หลวงปู่ไม อินทสิริ รูปท่านอยากบวชเรียนตั้งแต่อยู่ประถมปีที่ ๔ แต่พ่อของท่านอยากให้ให้ช่วยเลี้ยง น้อง เพราะน้องยังเล็ก ต้องอาศัยท่านช่วยงานบ้าน ตักน้ำ ตำข้าว ท่านมีพี่น้องทั้งหมด ๗ คน ชาย ๖ หญิง ๑ คน ตอนท่านอายุ ๑๐-๑๑ ปี ได้ไปอยู่หนองบัวลำภู ท่านจะนำควายไปเลี้ยงตามทุ่งนา ท่านชอบนั่งอยู่ใต้ร่มไม้ “ใต้ต้นข้อ” ท่านชอบนั่งหลับตาเป็นนิสัยแต่ไม่ได้ภาวนา ท่านมักจะเห็นสวรรค์เป็นหอปราสาท และ เห็นสักกเทวราช (พระอินทร์) ใส่โจงกระเบน เหาะลงมาสอนท่านสวดมนต์คาถา จนท่านท่องจำได้ จนอายุ ๑๖-๑๗ ปี ก็ยังเห็นท่านอยู่ ท่านจะสอนธรรมะ คาถาป้องกันตัวอยู่ยงคงกระพัน คาถาเจ็บไข้ได้ป่วย เวลาท่านสักกเทวราชจะกลับ ท่านจะสั่งว่า เวลามีเรื่องอะไร ให้นึกถึงพ่อ ท่านเรียกตัวเองว่า พ่อ ท่านจะลงมาช่วย พระอาจารย์ท่านไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังนอกจากคุณพ่อ คุณพ่อท่านให้เขียนคาถาเอาไปท่อง เพราะเหตุนี้ เวลามีคนเจ็บไข้ได้ป่วยเล็กๆน้อยๆ มาหาพระอาจารย์ไม ท่านเป่าให้ บอกหาย คนนั้นก็หาย

สู่ร่มกาสาวพัสตร์ อยู่มาอายุ ๑๘-๑๙ ปี ลุงอยากให้บวช เพราะที่วัดไม่มีพระเณรมาบวช อีกอย่างเห็นสาวๆ มาคุยเล่นด้วย ลุงขอร้องให้บวชกลัวจะมีเมียก่อน ลุงเคี่ยวเข็ญทุกวัน สุดท้ายจึงตกลงใจบวช ตกลงไปเข้านาค ก่อนเข้านาคสัญญากับลุงว่า ถ้าหลานไปบวช ออกพรรษาเมื่อไร ก็สึกเมื่อนั้น อย่าห้าม ก็เลยไปเข้านาค ๑ เดือน บรรพชาเป็นสามเณรไม เมื่อ ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๐๙ ที่วัดศิริวัฒนา จ.อุดรธานี บวชเป็นเณรอยู่ ๒ พรรษา ต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๑๑ ก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ปัจจุบันท่านเป็นเจ้าอาวาสดป่าเขาภูหลวง บ้านคลองสมบูรณ์ อำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา